სამაგისტრო ნაშრომის ნიმუში

სამაგისტრო ნაშრომი დამოუკიდებელი კვლევაა. საბაკალავროსგან მას განასხვავებს სიღრმე: მკაფიოდ ჩამოყალიბებული საკვლევი კითხვა, დასაბუთებული მეთოდოლოგია და შედეგი, რომელიც არსებულ ლიტერატურას რაიმეს მატებს — საკუთარი ემპირიული კვლევით, დოკუმენტების ან სასამართლო პრაქტიკის ანალიზით.

სტრუქტურა ასეთია: თავფურცელი, განაცხადი ორიგინალურობის შესახებ, ანოტაცია ქართულად და ინგლისურად, სარჩევი, შესავალი (აქტუალობა, საკვლევი კითხვა ან ჰიპოთეზა, მიზანი, ამოცანები, მეთოდები), სამი ან მეტი თავი, დასკვნა და რეკომენდაციები, ბიბლიოგრაფია და დანართები — მაგალითად, კითხვარი და კვლევის შედეგების დიაგრამები. თეორიული თავი არსებულ ლიტერატურას მიმოიხილავს, შემდეგი თავები კი კვლევასა და მის შედეგებს ეთმობა.

მეთოდოლოგია ცალკე უნდა იყოს აღწერილი: რა მეთოდით შეგროვდა მონაცემები (გამოკითხვა, ინტერვიუ, დოკუმენტების ან სასამართლო გადაწყვეტილებების ანალიზი), ვინ იყვნენ რესპონდენტები და რამდენი, როგორ გაანალიზდა შედეგები და რა შეზღუდვები აქვს კვლევას. რაოდენობრივი კვლევის შედეგები ცხრილებითა და დიაგრამებით წარმოდგინდება, კითხვარი კი დანართში დევს — ისე, როგორც სოციოლოგიის ნიმუშში.

სამაგისტრო ნაშრომს ხელმძღვანელთან ერთად ამზადებ, შემდეგ მას რეცენზენტი აფასებს და კომისიის წინაშე იცავ. ამიტომ დასკვნა მხოლოდ შეჯამება არ არის: მასში პასუხი უნდა იყოს შესავალში დასმულ საკვლევ კითხვაზე და, სადაც შესაძლებელია, რეკომენდაციები. ყველაზე ხშირი შენიშვნებია ბუნდოვანი საკვლევი კითხვა, მეთოდოლოგია, რომელიც კვლევის მიზანს არ შეესაბამება, და ლიტერატურის მიმოხილვა, რომელიც მხოლოდ ციტატების ჩამონათვალია.

მოცულობა ხშირად 60–100 გვერდია. ციტირება APA-თი ან სქოლიოებით იწერება — სამართალში სქოლიოები თითქმის ყოველთვის. ნაშრომი პლაგიატზე მოწმდება და საჯაროდ ეცემა. ქვემოთ ორი ნიმუშია: სამართლის ნაშრომი 300-ზე მეტი სქოლიოთი და სოციოლოგიური კვლევა 26 დიაგრამით.