პრეზენტაციის ნიმუში

საუნივერსიტეტო პრეზენტაცია ზეპირი გამოსვლის თანმხლებია: სლაიდმა უნდა აჩვენოს ის, რასაც ამბობ, და არა — ჩაანაცვლოს. ამიტომ სლაიდზე მოკლე ფრაზები, ციფრები და სურათები იწერება, სრული ტექსტი კი მომხსენებელთან რჩება.

ჩვეულებრივი სტრუქტურა ასეთია: სატიტულო სლაიდი თემით და ავტორით; შესავალი, სადაც ჩანს, რატომ არის თემა მნიშვნელოვანი; რამდენიმე შინაარსობრივი სლაიდი, თითოეულზე ერთი აზრი; მონაცემების სლაიდები ცხრილით ან დიაგრამით; დასკვნა; და ბოლოს გამოყენებული ლიტერატურა. ხშირად ემატება სადისკუსიო კითხვები აუდიტორიისთვის.

დიზაინი ერთიანი უნდა იყოს: ერთი-ორი შრიფტი, ორი-სამი ფერი და ყველა სლაიდზე ერთნაირად განლაგებული სათაური. ტექსტი უნდა იკითხებოდეს აუდიტორიის ბოლო რიგიდანაც — სათაური დაახლოებით 28–36 პუნქტი, ტექსტი არანაკლებ 18–20. დიაგრამა სჯობს ცხრილს, როცა მთავარი შედარებაა; ცხრილი — როცა ზუსტი ციფრებია საჭირო.

ყველაზე ხშირი შეცდომაა სლაიდი, რომელზეც აბზაცებად წერია მთელი ტექსტი და მომხსენებელი მას კითხულობს. მეორეა სლაიდები წყაროების გარეშე, მესამე — დასკვნის გარეშე დასრულებული გამოსვლა: ბოლო შინაარსობრივმა სლაიდმა მოკლედ უნდა თქვას, რა გამომდინარეობს მოყვანილი მონაცემებიდან. ნიმუშში ციფრები წყაროებითაა, ბოლოს კი სადისკუსიო კითხვები, დასკვნა და ბიბლიოგრაფიაა.

ყველა ციფრს და ციტატას სლაიდზევე უნდა ახლდეს წყარო — მოკლედ, ფრჩხილებში. 10-წუთიანი გამოსვლისთვის საკმარისია 10–12 სლაიდი. ქვემოთ მოცემულ ნიმუშში თითოეული სლაიდის ტექსტი სლაიდის გამოსახულებასთან ერთად წერია, და მთელი პრეზენტაცია PDF-ადაც ჩამოიტვირთება.