საბაკალავრო ნაშრომი ბაკალავრის ხარისხის მოსაპოვებლად იწერება და კონკრეტულ საკვლევ საკითხს ეძღვნება. აქ უკვე არ კმარა წყაროების მიმოხილვა: შესავალში ჩამოყალიბებულ მიზანსა და ამოცანებს ნაშრომი თანმიმდევრულად უნდა უპასუხოს.
სტრუქტურა უნივერსიტეტების უმეტესობაში ასეთია: თავფურცელი; ზოგან — განაცხადი ნაშრომის ორიგინალურობის შესახებ; ანოტაცია ქართულად და ხშირად ინგლისურადაც; სარჩევი; შესავალი, სადაც იწერება თემის აქტუალობა, კვლევის მიზანი, ამოცანები და მეთოდები; ორი-სამი თავი ქვეთავებით — როგორც წესი, ჯერ თეორიული ნაწილი, მერე ანალიზი ან კვლევა; დასკვნა; გამოყენებული ლიტერატურა; საჭიროების შემთხვევაში — დანართები.
შესავალი ნაშრომის ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწილია — მისი წაკითხვით კომისიამ უნდა გაიგოს, რას იკვლევ და როგორ. აქ იწერება კვლევის საგანი, მიზანი, ამოცანები (ჩვეულებრივ 3–5), მეთოდები და ნაშრომის სტრუქტურა. თითოეულ ამოცანას ერთი თავი ან ქვეთავი უნდა პასუხობდეს, დასკვნაში კი ყველა ამოცანას თავისი შედეგი უნდა ჰქონდეს.
ფორმატს უნივერსიტეტის მეთოდური მითითება ადგენს: ხშირად შრიფტი 12, ინტერვალი 1.5, ველები 2–3 სანტიმეტრი, ახალი თავი ახალ გვერდზე. თავფურცლის ნიმუშს უნივერსიტეტების უმეტესობა თავად აქვეყნებს. ყველაზე ხშირი შენიშვნებია: შესავალი, რომელშიც მიზანი და ამოცანები გამოყოფილი არ არის; თეორიული თავი, რომელიც ანალიზს ჩაანაცვლებს; და ბიბლიოგრაფია, რომელიც ტექსტში ნამდვილად გამოყენებულ წყაროებს არ ემთხვევა.
მოცულობა ფაკულტეტზეა დამოკიდებული, ყველაზე ხშირად 30–60 გვერდია. ციტირების სტილს უნივერსიტეტის მეთოდური მითითება ადგენს — APA ტექსტში ან სქოლიოები. ნაშრომი ჩაბარებამდე პლაგიატზე მოწმდება, ხშირად Turnitin-ით. ქვემოთ ორი ნიმუშია, ისტორიასა და განათლებაზე, სრული ტექსტით — ანოტაციიდან ბიბლიოგრაფიამდე.